Зуурдын хагацал нисээд ирэхэд
             Зэрэглээ дундах амьдрал хөөсрөнө

Мэдэрхүй

                
                      
               Үгээр хэлэх юм бишээ энэ гүүрийг
        Үзүүр нь ч харагдахгүйн манангы дунд
Нүцгэрэн гуних сэдхэл минь
          

Хутагт Ринбүүчи багшдаа

Эрин галав дамжин төрөл тутамдаа буяны чанадад хүрсэн
Эрдэнэт номын хүрд эргүүлэгч зам мөр хөтлөгч Хувилгаан
Мэргэдийн их булаг гэнэм багштан минь
Мэлмийгээ баясган зул бадраан өргөхдөө

Харанхуйн дунд гэрэл гэгээг цацрааж
Хамаг амьтаны горилсон бүхэн хүслэн биелэх ерөөлтэй хэмээн
Уртаар санаа алдан огшон
Уудам ертөнцийн хатуу үнэнийг хөврөн асгаруулан
Орчлонгийн амьтныг энэрэн гэтэлгэх бодь сэдхэлтэн
Огоот гэгээрлийн хутагт хүрэх сургааль номлолоо хайрлан
ТөгөлдөрБаясгагч хэмээн Мунхаг шавиа хайрлан энэрч
Тэртээ алсад Нямба хийн гэгээрэхүйд морилон
Дээдийн номийн шимийг хүртэн арвис билигт шамдан суугаа гэнэм

Учрал ерөөлт дээдийн багштан таныг бишрэн мөргөж
Уян нинжин нигүүлсэнгүй амьдарлаар золбирму
Огоот эмийн дүр төрхийг татан хаяж
Орчлонд эргэх төрөл тутамдаа дорд энгүүн би
Хувилгаан багшийнхаа нөмөрт хорогдном

Сэдхэл донслов
Санаа огшив
Архад хүмүүний мэргэн сургааль хайр энэрэлийг
Авшиг авсан бээр нэхэн үгүйлэн
Аягаа даахгүй бөмбөлзөн мэлмэрэн суунам

Сэрэхүй

Бадамлянхуа цэцэг гүвэгдэх цагт
Бурхадын өлмийн дор хачин гоё цээнэ цэцэг дэлгэрэнэм
Бурсан хуврага даган хөөрөн баясч морилон
Болортон үзэсгэлэнтэх намрын өнгийг шохоорхьюү