Заримдаа тэсвэрлэхийн аргагvй vе ч байдаг байлаа. Нэгэн єдєр маргалдсаны дараа эхнэр нь "Нэг бол би явъя, эсвэл эцэг чинь яваг" гэж тулгав... Тэр эхнэрээ алдахыг хvссэнгvй. Ааваас нь болж хэрэлдэж муудалцдаг ч аз жаргалтай гэр орон, хайртай эхнэр нь хvvхдvvд нь байлаа. Эхнэртэйгээ гэрлэхийн тулд их л тэмцэлдсэн байж. Гэр бvлийнхнийгээ єчнєєн ятгасан боловч амжилтад хvрсэнгvй. Тvvндээ vнэхээр хайртай байлаа. Яах ч аргагvй байдалд ороод эцэст нь нэг арга олжээ. Ангийн хорхойтой энэ хvн хэдэн жилийн ємнє ууланд бариулсан байшиндаа аавыгаа аваачих болов. Хэрэгтэй бvхнээр хангаж, долоо хоногт нэг эргэж тойрч байх бєгєєд ингэснээр эхнэртэйгээ ч муудалцахгvй байлаа.
Хэрэгтэй бvхнийг аваад, хэвтэрт орсон аавыгаа тэвэрч байгаа мэт єргєсєєр машиндаа суулгажээ. Хvv нь хамт явахыг хvссэн тул авч, замдаа гарав. Дvн євєл болж байсан тул хvйтэн байв. Цасан дундуур арайхийн явж байлаа. Хvv нь хаашаа явж байгааг асуусан боловч юу ч дуугарсангvй. Хаашаа явж байгааг нь гадарласан хєгшин дуслах нулимсаа ачдаа болон хvvдээ vзvvлэхгvйг хичээнэ. Хэдэн цаг яваад уулан дахь байшиндаа хvрэв. Олон жил энд ирээгvй юм санжээ. Уулын байшин нурах дєхєж, дээврээс нь дусаал гоожиж байлаа. Оромжны нэг буланг цэвэрлэж, орыг нь тавиад бусад эд хогшлыг нь оруулан, хамгийн сvvлд аавыгаа хэвтvvлэв. Оромжийн дотор ч шуурч байлаа.
Аав нь аль хэдийнэ даарч эхэлжээ. Маргааш дахин ирэхдээ хэдэн хєнжил, хучлага авчиръя гэж бодов. Хvvд нь vнэхээр их гунигтай байлаа. Харин аавд нь бол бvр ч хэлэх ч vг олдсонгvй. Хайрлаж єсгэсєн хvv нь тvvнийг ийм газар орхих нь. Гомдож, дотор нь шатаж байсан ч ил гаргасангvй. Бяцхан хvv юу болж байгааг анхаарсангvй. Євєєгєєсєє сална гээд тvvнийг гунигтайяа харж байв. Буцах болоод аавынхаа ор руу тонгойн хацар, гарыг нь олонтаа vнсэн, тэврэх нь намайг уучлаарай хэмээх мэт байлаа. Хоёул биеэ барьж чадалгvй эхэр татан уйлав.
Ингээд боллоо гэх мэт аавыхаа нvvр рvv хараад хvvгээ хєтлєн оромжноос гараад машиндаа суулаа. Бяцхан хvv замд гараад яагаад євєєг минь тийм хvйтэн газар орхичих воо гээд уйлж эхлэв. Юу хэлэхээ мэдсэнгvй, ээж нь хvссэн юм гэж чадсангvй. Бяцхан хvv нь "Би ч бас таныг хєгширєхєд энд орхих юм уу?" гэж асуухад нь тэнгэр нурах мэт болжээ. Тэгээд машинаа эргvvлэн галзуу мэт буцаж давхив. Оромжид ороод "Ааваа намайг уучлаарай" гээд тэвэрч авав. Аав хvv хоёр чангаар тэврэлдэн нялх хvvхэд мэт эхэр татан чанга уйлж байлаа. Хvv "Ааваа намайг уучил, ийм зvйл хийснийг минь уучлаарай" єршєєл эрэв. Аав нь "Хvv минь би чамайг эргэж ирнэ гэж мэдэж байсан юм. Би урьд нь аавыгаа ууланд орхиж байгаагvй, чи ч бас тэгэхгvй... Намайг энд орхихгvй гэдгийг чинь мэдэж байсан юм" хэмээжээ.
No comments:
Post a Comment